Wiek XX - XXI - Zespół Szkół w Damnie

Szukaj
Idź do spisu treści

Menu główne

Wiek XX - XXI

O szkole > Historia szkoły

XX wiek

Nową szkołę w Damnie utworzono w roku 1922.
W 1932 roku w tej trzypoziomowej szkole uczyło 3 nauczycieli w trzech klasach. Byli to: Fischer - 1931 rok, Johannes Rubach oraz Ernst Zombronner. W szkole uczyło się 83 uczniów.
Pod koniec II Wojny Światowej budynek szkoły uległ zniszczeniu; działo się to podczas odwrotu wojsk niemieckich.
Po wojnie najtrudniejszym zadaniem okazało się znalezienie odpowied-nich kandydatów na kierowników - organizatorów szkół i nauczycieli. Mimo tych trudności i problemów już w pierwszych dniach maja 1945 roku rozpoczęła swoją pionierską działalność jako nauczyciel szkoły w Damnie - pani Pelagia Górniak.
Nauka w szkole rozpoczęła się w miesiącu maju 1945 r. w bardzo trudnych warunkach. Budynek szkoły położony na skraju wsi był tak we-wnątrz jak i na zewnątrz bardzo zniszczony. Pani Pelagia Górniak wspólnym trudem rodziców i dzieci starała się budynek w środku uporządkować tak aby mogły odbywać się tu pierwsze lekcje.
Brakowało nadal klamek, szyb i mebli. Z czasem doprowadzono budynek do jakiego takiego porządku. Rozpoczęto naprawę ocalałych ławek i pozostałego sprzętu szkolnego.
W jednej izbie, w której był piec rozpoczyna się praca z siódemką uczniów. Obok zniszczeń, jakim uległ budynek, brak było sprzętu, zeszytów, podręczników, pomocy naukowych. Lekcje odbywały się głównie o słowo.
Pani Pelagia Górniak uczestniczyła jednak w życiu tej maleńkiej szkoły jedynie jeden rok szkolny 1945/46. Następnie w 1946 r. przeniosła się na równorzędną posadę do sąsiedniej wsi Drzeżewo.
Następną osobą, która przejmuje szkołę w Damnie jest p. Karolina Roszak, przybyła do Damna jako repatriantka z Winnik powiat Lwów.
Pani Karolina jako osoba charyzmatyczna była jednocześnie jej kierownikiem, jedynym nauczycielem i … woźnym. Aby sprostać tym zadaniom administratora i nauczyciela organizowanej szkoły, przebywała w jej murach całymi dniami. Należy również wspomnieć, że p. Karolina Roszak była mieszkańcem tej szkoły, gdyż przydzielony jej lokal przez ówczesne władze oświatowe, znajdował się właśnie na piętrze, w budynku tejże szkoły.
Trzeba było przygotować nowe izby lekcyjne i sprzęt szkolny dla napływających dzieci. W związku z ciągłym napływem ludności powracającej na swoje tereny zwiększyła się liczba uczniów w szkole.
We wrześniu 1946 roku było ich już 35. Nauczycielka nadal pracuje sama. Pod koniec roku szkolnego pani Karolina Roszak zorganizowała w szkole "otwartą lekcję" klasy III i IV, na którą przybyli rodzice uczących się tu dzieci w liczbie 20 osób. Przedsięwzięcie pani Karoliny było dużym wydarzeniem w szkole.
Pani Karolina Roszak była ówczesnym autorytetem prawdziwego pol-skiego nauczyciela. Bardzo ciepła, pełna charyzmy do pracy, próbowała wpajać już najmłodszym dzieciakom zapał do wiedzy, do czytania polskich książek i wierszy. Z zachowanych niewielu dokumentów wynika, że pani Karolina miała bardzo ładny charakter pisma. Idąc swoim śladem uczyła swoich uczniów ładnego pisma, prowadząc w szkole lekcje kaligrafii.
Pani Karolina z ogromnym zapałem i chęcią przekazania swojej wiedzy, małym uczniom pracuje w szkole osamotniona przez kolejne lata.
Stan organizacyjny szkoły w dniu zakończenia roku szkolnego 1946/47 przedstawiał się następująco: 1 nauczyciel, 4 oddziały, 18 uczniów. Nauka rozpoczęła się tak jak wszędzie 3 września.
Pierwszy oddział z drugim pobierał naukę popołudniu, zaś trzeci z czwartym rano. Przy obsłudze o jednym nauczycielu nie było mowy o innym układzie zajęć lekcyjnych. W roku szkolnym 1946/47 szkoła była po raz pierwszy wizytowana przez Inspektora Szkolnego ob. Nowaka.
Dzieci z powodu braku zeszytów i piór pisały na tabliczkach rysikiem.
W roku szkolnym 1947/48 w szkole jest 35 uczniów. Z powodu braku stróża szkolnego dzieci wspólnie z nauczycielką piłują i rąbią drzewo, wyko-nują porządki w klasie, na korytarzu i na podwórzu. W tym roku szkoła została zaopatrzona w opał, więc nie miała przerw w nauce.
Budynek szkoły otoczony był parkiem i sadem. Podczas przerw dzieci wykorzystywały park i sad do zabawy. W czasie wiosny i lata łąka służyła uczniom na zajęcia w-f.
W budynku (rok 1955) znajdowały się 2 izby lekcyjne w lewym skrzydle. Następne 2 izby lekcyjne o większym metrażu znajdowały się po stronie wschodniej i zachodniej. Na piętrze budynku znajdowało się mieszkanie nauczycielki pani Roszak. W mieszkaniu też znajdował się "magazyn" szkoły. Pani Karolina przechowywała w nim, ocalałe po wojnie i częściowo zdobyte metodą gospodarczą pomoce naukowe. Były tu książki przywiezione przez p. Karolinę, mikroskop, globusy i ocalałe przedwojenne mapy.
Dopiero w roku szk. 1953/54 wspomógł w swoich działaniach nauczy-cielskich panią Roszak, nowy nauczyciel Henryk Mikulewicz. Następnie w roku szk. 1954/55 do szkoły przybył kolejny nauczyciel p. Janina Leżuchowska.
Dzieci uczęszczające do szkoły w Damnie kontynuowały naukę szkolną w klasach I - IV. Były to klasy łączone, klasa I z II i klasa III z IV. Natomiast uczniowie, którzy ukończyli swoją edukację w klasie IV dalszą naukę rozpoczynali w Publicznej Szkole Podstawowej w Damnicy.
W roku 1952 wzrasta znacznie liczba dzieci, co pozwala na utworzenie klasy piątej i szóstej. Wzrasta również liczba kadry nauczycielskiej. Kierownika szkoły p. Karolinę Roszak wspierają w swoich działaniach nowi nauczyciele w kolejnych latach.
Tak w roku szkolnym 1955/56 w Damnie uczy już w sumie 5 nauczycieli: Trojaczek, Brzeziński, Mikulewicz, Karolina Roszak i Janina Leżuchowska. W szkole jest ponad 82 uczniów.
W roku szkolnym 1957/58 szkoła w Damnie otrzymuje zezwolenie z Wydziału Oświaty na zorganizowanie w tejże szkole klasy VII. W tym też roku przybyła nowa nauczycielka Helena Biełowicz.
Kiedy w 1958 r. ostatni już we wsi napływowi Niemcy opuścili te ziemie, szkoła w Bobrownikach, która była wcześniej szkołą dzieci nie-mieckich uległa zamknięciu. Wówczas, to szkoła w Damnie na wniosek podinspektora Laskowskiego otrzymuje ten budynek do zagospodarowania na swoje potrzeby. Aby polepszyć warunki lokalowe uczniowie klasy szóstej i siódmej zostają przeniesieni do budynku w Bobrownikach, który staje się jednocześnie filią szkoły w Damnie.
Tym samym w roku 1957 szkoła w Damnie staje się szkołą samodzielną a od 1958 posiada swoją filię w Bobrownikach z klasą szóstą i siódmą. Młodzież nie musi już dojeżdżać do oddalonej ok. 5km szkoły w Damnicy aby tam ukończyć klasę siódmą.
W szkole lekcje religii odbywały się do 1952 roku. Zarządzeniem władz oświatowych z 1958r. zostają zniesione lekcje religii a następnie w izbach lekcyjnych zostają zdjęte krzyże. Praktyka modlitwy przed rozpoczęciem zajęć lekcyjnych zostaje również zaprzestana.
W roku szkolnym 1960/61 kierowniczka szkoły p. Karolina Roszak zdaje obowiązki nowemu kierownikowi szkoły w Damnie Mieczysławowi Maziec. W szkole pracuje wówczas 5 nauczycieli.
W szkole Podstawowej w Damnie z dn. 1 września 1966 r. zostaje zorganizowana jedna klasa ósma utworzona z 12 uczniów klasy siódmej. Natomiast 17 czerwca 1967 r. po raz pierwszy w historii Szkoły Podstawowej w Damnie opuściło jej mury 14 absolwentów klasy ósmej.
We wrześniu 1972 r. szkoła w Damnie zostaje powołana jako zbiorcza szkoła. Przechodzą wówczas pod jej obwód szkolny dzieci ze szkół niepełnych w Dąbrówce i Łojewie, które to stają się filiami szkoły w Damnie.
W roku 1973 "stara" szkoła zostaje adoptowana na mieszkania dla na-uczycieli
W związku z przejęciem przez szkołę w Damnie obowiązku Zbiorczej Szkoły Gminnej - znaczący jest fakt oddania do dyspozycji uczniów i nauczycieli 9 października 1971 r. obiektu nowej szkoły.
W roku szkolonym 1987/88 odchodzi dotychczasowy dyrektor szkoły Mieczysław Maziec, który funkcję kierowniczą pełnił 27 lat.
Ogrom nowych spraw i obowiązków dotyczących prowadzenia szkoły obejmuje bardzo odważna kobieta, nauczycielka od wielu lat, pani Bożena Czaja.
W 1992 r. dyrektorem szkoły zostaje Zbigniew Studziński a wicedyrektorem Jerzy Mazepus. 27 listopada 1996 r. kompleks szkolny wzbogaca się o segment dydaktyczny z łącznikiem Szkoły Podstawowej. Natomiast  30 września 1998 oddano do użytku salę gimnastyczną.
W Damnie w dn. 1 września 1999 r. powstają dwie szkoły: Szkoła Podstawowa z klasami I - VI + oddział zerowy oraz Gimnazjum z klasami I - III.
Zbigniew Studziński  pełni obowiązki dyrektora szkoły podstawowej oraz dyrektora gimnazjum na okres przejściowy 2 lat.


XXI wiek

W roku 2001 na stanowisko dyrektora gimnazjum zostaje powołana Joanna Rusak na okres 5 lat.
Gimnazjum otrzymuje imię Noblistów Polskich wiosną 2002 roku. W czerwcu tego roku mury gimnazjum opuszczają pierwsi absolwenci tej szkoły.
W roku 2003 organ prowadzący szkołę powołuje Zespół Szkół w Damnie w skład którego wchodzą: Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy i Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Damnie. Dyrektorem został Zbigniew Studziński, powołany na to stanowisko do roku 2008.
Od 1 września 2008r. dyrektorem Zespołu Szkół w Damnie jest Joanna Rusak - matematyk, informatyk.

informacje udostępnił: Pan Zbigniew Mazur


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego